Δευτέρα 17 Ιανουαρίου 2011

Νέος φόρος

Η βροχή νανουρίζει τον φόβο,
κίτρινα φύλλα οι σκέψεις μου,
άχρηστες στίβες πάνω στο χρόνο
γιατί δεν έμαθα απο 'σενα να ξεφεύγω
όσα η μάνα μου, μου είπε ν' αποφεύγω
και τώρα κάθε βήμα στο λάθος το δεσμεύω.

Στο φόβο μου χαράτσι θα πληρώνω
όσο η ανάσα μου αντέχει δεν γλιτώνω,
νέα μεταρρύθμιση στον οίστρο και στην τέχνη
τώρα κατάλαβα πως ζω σε μια πατρίδα ξένη.

Κλείσε τα μάτια αγάπη μου
και κοίτα προς την δύση
κάτι άλλο θα ονειρευτούμε
πριν τ΄όνειρο μας σβήσει.

Κλείσε τα μάτια αγάπη μου
και ας τους να κοιτάνε
μέχρι να χαράξει η αυγή
θα πάψουν να μιλάνε.

Η μοναξιά μου με πάει και με φέρνει
σήματα και τέλη δεν ζητάει
όσο η ελπίδα μου χορεύει και γελάει
δικάστε μου την τρέλα, φορτώστε με ευθύνες.

Πέμπτη 14 Ιανουαρίου 2010

Κανέλα - Πορτοκάλι

Έναστρη νύχτα στην αρχή του Μάρτη,
μ' έναν μποέμ στο άλσος στο παγκάκι,
γιαβάσικο στριφτό και μια μποτίλια
κι ένα σιωπηλό "σ' αγαπώ" στα χείλια.

Πέρασαν τα χρόνια σαν μία γουλιά'
κανέλα - πορτοκάλι τα δυο φιλιά.
Αυτές οι δύο στιγμές στ' αρώματα
κρατούν μαζί τον έρωτα στα σώματα.

Κανέλα - Πορτοκάλι τα δυο φιλιά
ας περνούσανε τα χρόνια αγκαλιά.
Και μέσα απ' την δική σου τη ματιά
να τρυπώνανε οι πόθοι στην καρδιά...

Αλάργεψα σ' αθέλητη φυλακή
να τρυγώ το δάκρυ κάθε αυγή,
να κεντώ καημούς στ' απομεινάρι
και πληγή σε ξίφος στο θηκάρι.

Τώρα θα ραμφίσω την μοναξιά
να κάνω μια οπή, να φύγω μακριά.
Ο,τι γίνει, ο,τι προλάβω ν' ανταμώσω
τ' όνειρο ξανά δε θα πληγώσω.

Κανέλα - πορτοκάλι τα δυο φιλιά
ας περνούσανε τα χρόνια αγκαλιά.
Και μέσα απ' την δική σου τη ματιά
να τρυπώνανε οι πόθοι στην καρδιά...